Otomatik portakal roman

​"Koltuk altında kitaplar taşıdığını görüyorum kardeşim. Bugünlerde hâlâ kitap okuyan birine rastlamak gerçekten nadide bir zevk kardeşim."

İnsan doğası gereği organik ve özgürdür, ancak bir makine gibi programlanmaya çalışılırsa doğasına aykırı olur.

İnsan, iyiliği seçebildiği sürece gerçekten iyidir. Seçme hakkı elinden alındığında, artık insan olmaktan çıkar.

"TUTKU KORKUYU KOVABILEN TEK GÜÇTÜR "

tüm hayvanların en zekisi iyiliğin ne demek olduğunu bilen insanoğluna bir baskı yöntemi uygulayarak onun otomatik işleyen bir makine haline getirenleri kılıç kadar keskin olan kalemimle saldırmaktan başka hiçbir şey yapamıyorum ...

"Hayatın anlamı nedir? Sadece nefes alıp vermek mi, yoksa iz bırakmak mı? Ben kanlı ayak izleri bıraktım belki ama en azından yürüdüğümü kanıtladım. İz bırakmayanlar, hiç yaşamamış sayılırlar.”

Belki diyordum, belki de önderlik ettiğim hayat için artık fazla yaşlıydım.

Tutku, korkuyu kovabilen tek güçtür.

Yürüyelim, bakalım Koca Tanrı neler çıkaracak karşımıza.

"Tanrı ne ister? Tanrı iyilik mi ister yoksa iyi olma seçeneğini mi? Kötülüğü seçen bir insan, kendisine iyilik dayatılmış bir insandan bazı açılardan daha üstün olabilir mi?"

Seçme hakkına sahip olmayan kişi, kişiliğini yitirmiş demektir.

“Koltuk altında kitaplar taşıdığını görüyorum kardeşim. Bugünlerde hala kitap okuyan birine rastlamak gerçekten nadide bir zevk.”

İnsan, iyiliği seçebildiği sürece insandır. Seçme hakkı elinden alındığında geriye ne erdem kalır ne de suç; sadece kusursuz görünen bir makine sessizliği kalır. 🟠 Otomatik Portakal'ın düşündürdüğü en büyük soru: Özgür irade olmadan gerçekten insan olabilir miyiz?

“Hapisteki şairin dediği gibi,her insan sevdiği şeyi öldürür.”

“Bugünlerde kitap taşıyan birisini görmek gerçekten göz yaşartıcı.”

var mi okuyan ? bunu tavsiye etti gorevli...

Okurken beni bu kadar huzursuz eden, sayfalar ilerledikçe rahatsızlığımı daha da artıran başka bir kitaba pek rastlamadım; size de böyle hissettiren kitaplar oldu mu?

Tüm hayvanların en zekisi, iyiliğin ne demek olduğunu bilen insanoğluna bir baskı yöntemi uygulayarak onu otomatik işleyen bir makine haline getirenlere kılıç kadar keskin olan kalemimle saldırmaktan başka hiçbir şey yapamıyorum…

Koltuk altında kitaplar taşıdığını görüyorum kardeşim. Bugünlerde hâlâ kitap okuyan birine rastlamak gerçekten nadide bir zevk.

Bir rüya ya da kabus aslında kafamızın içindeki bir film gibidir o kadar, tek farkı siz de içinde yer alabilirsiniz.

"Kişiye seçme hakkı tanınmazsa, o kişiliğini yitirir."

Pikabın küçük hoparlörleri odanın dört bir yanına yerleştirilmişti. Duvardan, köşelerden, tavandan gelen sesler beni sarıp sarmalıyordu. Yatağıma uzanıp gözlerimi tavana dikince orkestranın içinde, bir müzik selinin ortasında yaşamaya başlıyorum.

Hem dehşet verici hem komik hem heyecan verici hem acınası hem de düşündürücü. Güzel kitap 😉

Bugünlerde kitap taşıyan birini görmek gerçekten göz yaşartıcı…