artaud@artaud· 9mo🇹🇷
Ölüm, felsefenin gerçek ilham veren dehası ya da ilham perisidir, bu nedenle Sokrates felsefefeyi "ölüm alıştırması" olarak tanımlamıştır. Gerçekten de ölüm olmasaydı insanlar pek felsefe yapmazdı.
7
Beginning from the split between appearance and inner reality, Arthur Schopenhauer's The World as Will and Representation develops a single philosophical system across epistemology, metaphysics, aesthetics, and ethics. The world as “representation” is the world as it appears to a knowing subject, structured by space, time, and causality. Schopenhauer then turns to the body as the point where experience is known both from outside, as an object, and from within, as willing. This double access supports his claim that will is not merely a personal decision-making faculty but the restless striving expressed throughout nature. Individual desires therefore promise satisfaction while continually renewing need, conflict, and suffering.
The argument does not end in pessimistic diagnosis. Art can suspend practical desire for a time by allowing absorbed contemplation of forms, with music receiving a distinctive place because it does not simply imitate visible objects. Compassion, in turn, weakens the boundary between self and others and supplies the basis of moral concern, while ascetic denial represents the most radical release from striving. Schopenhauer's treatment of these paths remains systematic rather than prescriptive: each follows from the relation between representation and will established earlier. The work's significance lies in making consciousness, embodiment, art, suffering, and ethics parts of one demanding account of what it means to inhabit a world driven by ceaseless desire.
4 posts from the Bookspace community
Ölüm, felsefenin gerçek ilham veren dehası ya da ilham perisidir, bu nedenle Sokrates felsefefeyi "ölüm alıştırması" olarak tanımlamıştır. Gerçekten de ölüm olmasaydı insanlar pek felsefe yapmazdı.
Fikirlerle dolu güzel bir zihin, her zaman kendini en doğal, basit ve doğrudan şekilde ifade ederdi, düşüncelerini başkalarına iletmeye (eğer bu mümkünse) ve böyle bir dünyada yaşaması gereken yalnızlıktan kurtulmaya can atar: ama tersine, entelektüel yoksulluk, kafa karışıklığı ve yanlış düşünme, önemsiz, sıradan, yavan ya da bayağı düşünceleri zor ve gösterişli ifadelerde gizlemek için en zahmetli anlatımlara ve belirsiz söz dönüşlerine bürünür.
Ve bu dünyaya, birbirlerini yiyerek ancak var olmaya devam eden işkence görmüş ve ıstırap çeken varlıkların bu sahnesine; dolayısıyla her yırtıcı hayvanın binlerce diğerinin canlı mezarı olduğu ve kendini korumasının acı verici ölümlerin bir zinciri olduğu; ve acı hissetme kapasitesinin bilgiyle arttığı ve bu nedenle insanda en yüksek derecesine ulaştığı, bu derecenin insanın zekası arttıkça daha da yükseldiği bu dünyaya; bu dünyaya iyimserlik sistemini uygulamaya ve bize bunun olası tüm dünyaların en iyisi olduğunu kanıtlamaya çalışıldı. Saçmalık açıktır.
Tüm canlıları meşgul ve harekette tutan şey, var olma çabasıdır. Ancak varoluş güvence altına alındığında, ne yapacaklarını bilemezler: işte bu yüzden onları harekete geçiren ikinci şey, varoluşun yükünden kurtulma, onu artık hissetmeme çabası, yani 'zamanı öldürme', başka deyişle can sıkıntısından kaçma çabasıdır.
Read it in the app
Highlight, save quotes, share what you read
