Cennetin doğusu

Her adam, hayatının tozuyla toprağını üstünden silkeledikten sonra geriye sadece en zor ve en açık sorular kalacaktır. İyi miydi kötü müydü ? İyi mi yaptım , kötü mü?

"Ancak yeni doğan bir bebek baştan başlayabilir. Sen, ben... Biz artık geçmiş zamanız. Bir anlık öfke, binlerce sahne." Steinbeck

“Öldürmek mi istedi?” “Bunu her şeyden çok düşündüm. Hayır, öldürmek istediğini sanmıyorum. Bana o onuru bağışlamadı. İçinde nefret yoktu, hiçbir tutku yoktu. Bunu askerde öğrendim. Birini öldürmek istiyorsan, kafasına, kalbine ya da karnına ateş edersin. O hedeflediği yerimden vurdu beni. Silah namlusunun hareketini hatırlıyorum. Ölmemi isteseydi o kadar ağırıma gitmezdi belki, o da bir çeşit sevgi olurdu. Ama ben düşman değildim onun için, karın ağrısıydım sadece.”

Herkesin hiç kimseyle paylaşmadığı gizli acısıyla dolu kutusu vardır.

sevgili pat, bir tahta yontuyordum, üstüne geldin, “neden bana da yapmıyorsun?” dedin. ne istediğini sordum sana, “bir kutu,” dedin sen. “ne kutusu?” “içine bir şeyler koymak için.” “ne gibi bir şeyler?” “neyin varsa,” dedin sen. işte istediğin kutu. neyin varsa, hemen hepsi içinde, ama yine de dolmadı. acı ve heyecan var içinde, iyi ve kötü duygular, karanlık ve aydınlık düşünceler... umut etmenin tadı ve umutsuzluk... yaratmanın o anlatılmaz sevinci var. hepsinin üstünde de sana olan minnettarlığım ve sevgim var. ama kutu yine de dolmadı... john

Bunu onlara yaptıran ilahi bir aptallık mıydı, yoksa büyük bir inanç mıydı, bilmiyorum.

İnanılmamış bir doğru insanı yalan kadar yıpratır..

"iyi ki geldin! Iyi ki. Hastalıktan yeni kalkmış gibi hissediyorum kendimi."

“Artık mükemmel olmak zorunda değilsen, iyi olabilirsin.”

Aşkta çok maharetli değilsin ama öğretirim sana. Öğreteceğim.

"seni bu dünyada her şeyden çok sevmiştim. Gerçekten. O kadar güçlü bir aşktı ki, öldürmesi epey zor oldu."

İnsanlar başka şeyi yoksa, sahip olduğu herneyse onunla övünür. Belki ne kadar az şey varsa, o kadar çok övünmesi gerekir

— "Beni öper misin?" — "Burada mı? Sokağın ortasında mı?" — "Neden olmasın?" - "Herkes görecek." — "istiyorum görmelerini."

Biz Salinas'ta her şeyi kendimiz icat ettik sanıyorduk, kederimizi bile.

Zaman merhemi şahına inanmaz. Beklerse herkes iyileşir. İyileşiyorsun.

“- Öldürmek mi istedi?” “Bunu her şeyden çok düşündüm. Hayır, öldürmek istediğini sanmıyorum. Bana o onuru bağışlamadı. İçinde nefret yoktu, hiçbir tutku yoktu. Bunu askerde öğrendim. Birini öldürmek istiyorsan, kafasına, kalbine ya da karnına ateş edersin. O hedeflediği yerimden vurdu beni. Silah namlusunun hareketini hatırlıyorum. Ölmemi isteseydi o kadar ağırıma gitmezdi belki, o da bir çeşit sevgi olurdu. Ama ben düşman değildim onun için, karın ağrısıydım sadece.”

Ama büyüyünce yerini buluyorsun, kendi boyut ve şekline bürünüyorsun. İçinden bir şeyler başkalarına aktarılıyor, başkalarından bir şeyler de sana. Eskisine göre kötü ama aynı zamanda daha iyi.

“Sevgi, insanın kendini başka birinde bulmasıdır.”

"Uzun süre bekledim seni, sonra gelmeyince de unuttum galiba." "Ben seni unutmadım" dedi Adam. "Ama artık unutabilirim." CENNETİN DOĞUSU

"Yalanın bazen iyilik olsun diye kullanıldığını biliyorum. Ben yalandan iyilik gelebileceğine inanmam. Doğrunun keskin acısı geçebilir ama yalanın insanı ağır ağır kemiren ıstırabı hiçbir zaman yok olmaz. Her zaman kanayan bir yaradır."

Kahverengi gözlerdeki parlak ateşi görüyordu; bakhkça dudakların dişlerden geriye çekildiğini ve kör, yıkıcı hayvanın hakimiyeti ele geçirdiğini görüyordu.

“İnsanları anlayabilmek için onları kendi içinde hissetmen gerekir.”

“Bazen bir sessizlik bütün sözlerden anlamlıdır.”

"Gülmenin vakti daha sonra gelir, yirmilik dişler gibi; kendine gülmek ise en sonda gelir, ölümle delicesine bir yarış içinde; bazen de yetişemez."